Aku tidak mengerti kerana suaranya membisu. Aku tidak mengerti kerana tubuhnya kaku. Aku tidak mengerti kerana matanya pilu.
itu hanya satu alamat, hanya satu petunjuk atau hanya satu mainan. Nyatanya masih kabur lagi. Dia berbisik halus mengirim tanda tanya padaku.
Walau apa yang terlintas di hadirku, itu hanya satu alamat, hanya satu petunjuk atau hanya satu mainan. Nyatanya masih kabur lagi. Dia berbisik halus mengirim tanda tanya padaku. Lantas aku buka tiraiku dan aku menoleh ke belakang.
Aku tidak percaya dan aku sudahpun percaya. Tubuhku bergerak-gerak, mataku tidak segar, hidungku semakin menjarak dan mulutku semakin berbisa.
Entah siapa pula. Usah tanyakan padaku, tanyalah pada dia. Aku memotong dua ia tetap jugak menjadi satu. Semuanya kerana nilainya masih sama. Aku dan engkau, kita juga manusia. Rasa kita masih sama.





8 komen:
Aku tidak percaya dan aku sudahpun percaya.
Aku memotong dua ia tetap jugak menjadi satu.
-bait ini lebih indah apabila bersusunan rapat-rapat sebelah-sebelahan. persis sebuah kisah klasik, yang akhirnya kegembiraan tidak tertara.indahnya kehidupan.
yah benar ... tetapi aku menulis tanpa semakan semula kerana aku hanya berjalan di atas perbatasan 'rasa' .. terima kasih atas lontaran pendapat anda... ;)
senang sekali membaca tulisan ini. teruskan menulis. ia ibarat cerita berangkai. sangkaan ku seperti itu. teruskan menulis.tulisan kamu puitis pada sifatnya...
yah.. puitis itu juga satu misteri semisterinya kamu 'tanpa nama'... Apakah kamu sudi memperkenalkan diri?
lebih indah kadangkala 'tanpa nama'
kerana dengan nama, kata tidak terlafaz di bibir.
biarkan aku mengatur kata, sebagai seorang 'tanpa nama'.pasti boleh bukan? persahabatan aku hulurkan.
wekk! huhuhuhuh ;)
ceh!wek je bg? bg la markah. baru nk menjiwai sastera. cm ni lambat lagi la mau jadi penulis sastera. kah kah kah. sah takde bakat
laa... nak jadi penulis sastera mule je la menulis... huhuhuh ... mulekan langkah pertama... hehehe ;)
Catat Ulasan